Sukuk (kira sertifikası), faize dayalı tahvillere alternatif olarak geliştirilen, İslami finans ilkelerine uygun bir sermaye piyasası aracıdır. Klasik tahvilde yatırımcı, ihraççıya faiz karşılığında borç verirken; sukukta yatırımcı, belirli bir varlığın (gayrimenkul, ekipman, proje geliri vb.) getirisine veya ortaklığına dayalı bir sertifika edinir.
Türkiye'de sukuk ihracı, Sermaye Piyasası Kurulu'nun Kira Sertifikaları Tebliği çerçevesinde düzenlenir. En yaygın sukuk türü olan icara (kira) sukuku'nda, bir Varlık Kiralama Şirketi (VKŞ) kurularak, ihraççının varlığı bu şirkete devredilir; VKŞ bu varlığı ihraççıya kiralar ve toplanan kira gelirleri sukuk sahiplerine dağıtılır. Vade sonunda varlık, önceden belirlenen bir bedelle ihraççıya geri satılır.
Devlet de düzenli olarak hazine kira sertifikaları ihraç ederek bu piyasada aktif rol oynamaktadır; kurumsal ihraççılar da (bankalar, şirketler) sukuk yoluyla fon toplayabilmektedir.
Sukuk yapılandırması, varlığın doğru şekilde tespiti, VKŞ'nin kurulumu ve ilgili sözleşmelerin (kira, geri alım vb.) hukuka uygun hazırlanmasını gerektiren teknik bir süreçtir; bu süreçte hem finans hem hukuk uzmanlığının bir arada yürütülmesi önemlidir.